​

Osuszanie z wilgoci technologicznej

W momencie odbioru mieszkania czy domu przejmujemy na siebie koszty jego utrzymania (rata kredytu, czynsz, ogrzewanie, energia elektryczna). Niestety zawilgocone mieszkanie nie nadaję się do rozpoczęcia prac wykończeniowych. Zaczynamy ponosić koszty związane z jego utrzymaniem a nie możemy z niego korzystać. Z powodu przesunięcia terminów rozpoczęcia prac, wcześniej umówione ekipy wykończeniowe zaczynają odchodzić do innych klientów.

Stosując naszą nowoczesną metodę osuszania jesteśmy w stanie wytrącić niepożądaną wilgoć ze ścian, posadzek i sufitów. Już nic nie jest w stanie powstrzymać nas przed rozpoczęciem prac wykończeniowych.

Osuszony budynek od razu uzyskuje zakładane właściwości termoizolacyjne, co przekłada się na koszt jego ogrzewania. Naturalny proces osuszania (wietrzenie i ogrzewanie) trwałby kilka miesięcy, a dla naszego portfela byłby bardzo bolesny.

Metoda osuszania kondensacyjnego jest przyspieszeniem naturalnego procesu schnięcia budynku bez szkody dla elementów budowli jak i ludzi oraz zwierząt. Nie trzeba nadmiernie ogrzewać pomieszczeń w trakcie osuszania, gdyż nasz sprzęt pracuje w zakresie temperatur od 3 do 50 stopni C.

W celu ograniczenia kosztów, pracę osuszaczy wspomagamy wentylatorami promieniowymi. Mają one za zadanie wymusić cyrkulację powietrza w pomieszczeniach przez co zwiększyć skuteczność działania osuszaczy.

Pomieszczenia mogą być zawilgocone z wielu powodów. Nie zawsze przyczyną jest zalanie. Równie dobrze może to być wynik niesprawnej wentylacji, a szczególnie niewłaściwej izolacji. Sama wilgoć na ścianie skutkuje natomiast pojawieniem się groźnego dla zdrowia grzyba. Sprawdzamy, która metoda na osuszanie jest najefektywniejsza.

Równie częstym problemem jest utrzymująca się wilgoć technologiczna (budowlana), na która inwestorzy bardzo często nie zwracają uwagi w ferworze prac przy wykańczaniu swojego wymarzonego domu.

Przyczyny zawilgocenia

Utrzymująca się długotrwale wysoka wilgotność w budynku jest przyczyną niszczenia obiektu oraz znajdującego się wewnątrz wyposażenia. Optymalna wilgotność powietrza mieści się w granicy od 40 do 60 proc. i jest zależna od temperatury (np. 55-60 proc. dla 19-20 st. C, 40-45 proc. dla 21-22 st. C). Jakiekolwiek odstępstwa są szkodliwe także dla stanu zdrowia mieszkańców (m.in. infekcje, problemy skórne, kaszel, ból gardła, alergie, problemy z nerkami, a nawet nowotwory).

Zbyt wysoki poziom zawilgocenia budynku może mieć różne przyczyny. Często jest to wynik niedostatecznej wentylacji, zwłaszcza w połączeniu z efektem kondensacji pary wodnej. Źródłem wilgoci może być też woda przenikająca z gruntu w wyniku niewłaściwej hydroizolacji fundamentów czy podłóg.

Izolacja przeciwwilgociowa i cieplna fundamentu i podłogi

Każdy budynek musi mieć ciągłość izolacji przeciwwilgociowej i cieplnej. Ściany i ławy wymagają izolacji:

• pionowej – chroni przed przenikaniem wilgoci przez ścianę fundamentową. W budynkach bez piwnic wykonuje się ją z dwóch lub trzech warstw masy bitumicznej, mas kmb, polimocznika czy membran poliuretanowych. Jeżeli budynek jest podpiwniczony, konieczna może być izolacja przeciwwodna i drenaż opaskowy wokół budynku;
• poziomej – oddziela ścianę nadziemną od ławy fundamentowej i chroni przed podciąganiem wilgoci z gruntu. Wykonuje się ją z dwóch warstw papy na lepiku bądź z użyciem folii izolacyjnej z technicznego polietylenu.

W przypadku izolacji przeciwwilgociowej podłogi jej warstwę tworzy szczelna folia budowlana, wywinięta na ścianę i układana z zakładem 15 cm.

Izolacja cieplna fundamentu może być wykonana z użyciem warstwy polistyrenu ekstrudowanego układanego bezpośrednio na warstwie podbudowy, lub pianki poliuretanowej która tworzy jednolitą warstwę ocieplenia. Mmożna użyć płyt z twardej wełny mineralnej, ale są one drogie i mają dużą nasiąkliwość co je dyskwalifikuje. Rzadko stosuje się też keramzyt lub inną warstwę kruszywa o dobrych właściwościach termoizolacyjnych.